Over de vloer bij Eke Mariën

Lukt het maar niet om mooie meringues te bakken? Of komt de taart als een platte pannenkoek uit de oven? Foodstylist en receptontwikkelaar Eke Mariën weet er raad mee. Je kent hem vast wel van zijn boek Bakken met Kennis. Hierin ontrafelt hij alle mysteries rondom het bakken van koekjes, cake, brownies en nog veel meer. Ik was weleens nieuwsgierig om een kijkje te nemen in zijn keuken. En dat mocht!

Vegan muffins met aquafaba, banaan en walnoten bakken met Eke Mariën

De studio van Eke in Amsterdam is niet lastig te vinden. Uit zijn keukenraam komen de heerlijkste geuren, dus je loopt gewoon je neus achterna. Na een heerlijke lunch met zelfgemaakt lekkers laat Eke zien hoe je veganistische muffins maakt. Vegan baksels zijn nogal een ver-van-mijn-bed-show. In mijn taarten verdwijnen vaak halve dozen eieren en flinke hoeveelheden roomboter. Laatst probeerde ik nog een stapeltaart te maken zonder deze ingrediënten en mijn hele huis rook naar popcorn. Dat is geen goed teken haha! Maar waar kun je beter buiten je comfortzone gaan dan in de keuken van Eke?

Het begint al met het ingrediëntenlijstje. Zo heb ik nog nooit gehoord van aquafaba. Het klinkt eerder als een toverspreuk dan iets waarmee je kunt bakken. Toch kun je met dit kookvocht van peulvruchten de heerlijkste dingen uit je oven toveren zoals meringue schuimpjes en chocolade mousse. En dan heb je niet eens eieren nodig! Eke laat zien hoe je aquafaba tot een mooi stevig schuim kunt opkloppen. Dit heeft alles te maken met de saponinen die erin zitten. Niet voor niets ook wel zeepstoffen genoemd. Het schuim lijkt niet alleen op meringue; je gebruikt ook een soortgelijke techniek. Je klopt het kookvocht namelijk op met ahornsiroop.

Vegan muffins met aquafaba, banaan en walnoten bakken met Eke Mariën

Vegan muffins met aquafaba, banaan en walnoten bakken met Eke Mariën

Eke spatelt de aquafaba voorzichtig in twee delen door het deegmengsel met o.a. banaan, appelmoes, walnoten en specerijen. De droge ingrediënten als bloem en amandelmeel heeft hij eerst even gezeefd. En dat is niet voor niets. Luchtigheid is namelijk het toverwoord in het maken van deze vegan muffins. Eke legt uit: “De lucht in de aquafaba zet uit en drukt het beslag omhoog. Dat gaat dan lekker rijzen, net als in een soufflé.” Ik ben natuurlijk razend benieuwd naar het eindresultaat. Na 25 lange minuten komen de prachtig goudbruine muffins uit de oven. En gelukkig mag ik proeven! Ze smaken heerlijk kruidig door de kaneel en kardemom. Eke staat erop dat ik ook wat muffins meeneem voor thuis. Hè vervelend! ;)

Wil je deze vegan muffins met walnoten en banaan graag zelf maken? Eke maakte een handige video met bijbehorend recept.

Eet smakelijk!

Vegan muffins met aquafaba, banaan en walnoten bakken met Eke Mariën

Zeg het voort!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmail

Verjaardagstaart met koek, oreo en brownie

Joepie, afgelopen woensdag was ik jarig! Ik heb alweer 32 kaarsjes uitgeblazen. En een feestje vier je natuurlijk met taart! Het was nog best lastig kiezen wat ik zou maken. Werd het een over the top unicorn thema, een drip cake of toch een sweet table vol zoetigheden? Ik vierde mijn verjaardag samen met mijn vriend Peter, dus misschien moest ik de glitters, pastelkleurtjes en andere meisjesachtige versiersels wat binnen de perken houden.

We houden allebei heel erg van chocola en hebben een flinke voorraad repen in huis om onze lekkere trek te stillen. Toen mijn oog viel op deze over the top taart, waren we het al snel eens: This is it! Hoe decadent wil je het hebben? Een chocolate chip cookie, een heerlijke fudgy brownie en om het af te maken een cake vol Oreo-koekjes bovenop! Tussen de cakelagen zitten nog meer koekjes verstopt. Lekker!

Wil je de taart ook graag maken? Ik gebruikte dit recept als basis en smeerde de taart af met mijn recept voor Zwitsere meringue botercrème, maar dan met 8 eiwitten en dus meer ingrediënten naar verhouding. Als smaakmaker mixte ik dit keer een reepje gesmolten en afgekoelde melkchocolade door de crème. Het resultaat is een subtiele chocoladesmaak die niet te overheersend is en een mooie mokka-achtige kleur!

Mijn koekjeslaag ziet er trouwens iets anders uit dan het originele recept. De benodigde ‘brown sugar’ is namelijk nergens te koop in Nederland. Ik koos uiteindelijk voor donkere basterdsuiker, maar voor een iets lichtere kleur kun je ook de lichtbruine variant gebruiken. Ik bakte trouwens alle lagen van de taart ongeveer een kwartier langer dan vermeld. Blijkbaar hebben die Amerikanen een soort superovens, want mijn baksels hebben altijd meer tijd nodig.

Veel plezier met bakken en als je de taart heb gemaakt, ben ik benieuwd naar het eindresultaat!

Verjaardagstaart met oreo, brownie en koek

verjaardagstaart met oreo, brownie en koek

Zeg het voort!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmail

In 10 stappen naar een betere foodfoto (deel 1)

In mijn nieuwe rubriek ‘foodtalk’ interview ik professionele foodfotografen over hun passie, hun drijfveren en de techniek achter hun prachtige foodfoto’s. Deze artikelen zijn eerder verschenen in fotomagazines als Pf, SHUTR.photo of het Belgische tijdschrift Shoot. Voor het eerste artikel interviewde ik foodfotograaf Simone van den Berg van Fresh Food Photos. Zij geeft jou 10 tips voor het verbeteren van jouw foodfotografie. Gezien de lengte publiceer ik het artikel in twee delen. Veel plezier met de eerste vijf tips!

Simone van den Berg van Simone's Kitchen

Aan tafel – 10 stappen naar een betere foodfoto

Stoofvlees verandert in een bruine pap en waterijsjes smelten in je handen. Eten appetijtelijk op de foto zetten is makkelijker gezegd dan gedaan. De tips van foodfotografe Simone van den Berg helpen je op weg naar de perfecte foodfoto.

Je kunt de tv niet aanzetten of het gaat over eten. Jeroen Meus herontdekt de keuken van onze grootmoeder, Jamie Oliver laat zien hoe je in dertig minuten een makkelijke maaltijd in elkaar draait en koks strijden om de felbegeerde titel van Masterchef. Vol inspiratie duikt het halve land massaal de eigen keuken in. We wanen ons allemaal een beetje bakker of chef-kok. Onze kunstige maaltijden en baksels delen we enthousiast op het wereldwijde web. Instagram puilt uit van de prachtigste foto’s van taarten, koekjes en broden. Ontelbare foodies plaatsen hun keukenavonturen op een eigen foodblog.

Eten fotograferen is populairder dan ooit. Om te beginnen met foodfotografie heb je zeker geen professionele fotostudio nodig. Je kunt al prima uit de voeten op één vierkante meter met een raam in de buurt. Toch is een goede foodfoto niet zomaar gemaakt. Wat er in de oven nog geweldig uitziet, transformeert soms tot een onsmakelijk ogende materie op je bord. Simone van den Berg weet alles van de valkuilen in foodfotografie. Zij werkte al voor Jamie Magazine, 24Kitchen en fotografeerde voor kookboeken van bekende Nederlanders. Met tien tips en trucs helpt zij jou naar de ideale foodfoto.

1. Doe inspiratie op
Pinterest is een ideale website om inspiratie op te doen. Ik volg allerlei mensen die mooie beelden pinnen. Als je net begint, is het heel handig om te bekijken wat anderen hebben gemaakt. Welk type fotografie spreekt je aan of juist niet? En wat is het dan precies dat jou aanspreekt? Je krijgt zo een goed beeld van wat je mooi vindt en zou willen maken. Samen met mijn stylist maak ik wel eens een bord waarop wij allerlei ideeën verzamelen die we leuk vinden. Als je bijvoorbeeld aan een kookboek werkt, kun je zo’n bord op onzichtbaar zetten, zodat andere mensen niet weten waarmee je bezig bent. Ik heb ook een kookboekenverslaving; dat bladert toch wat makkelijker dan een website. Op Pinterest moet je goed zoeken. Je komt mooie foto’s tegen, maar ook veel slechte beelden.

Tulband Simone van den Berg

2. Zorg voor een goede styling
Styling is een onderschat gedeelte van de foodfotografie. De presentatie van het eten op een bord en de props die je eromheen legt, zijn allesbepalend voor het eindresultaat. Als je dit niet onder de knie hebt, dan wordt het maken van een mooie foto een stuk lastiger. Het heeft bij mij best lang geduurd voordat ik de styling onder de knie had. In geval van nood werkt alleen een bord op een mooie ondergrond ook altijd goed. Een minimale styling kan soms prima werken.

Houd vooral in de gaten wat je zelf mooi vindt. Ik laat mij heel erg leiden door de verschillende seizoenen. In de zomer en de lente ben ik meer geneigd om lichte foto’s te maken. Dan gebruik ik bijvoorbeeld witte houten planken als ondergrond. In de herfst creëer ik eerder donkere beelden. Sommige combinaties zijn minder logisch, zoals een frisse aardbeientaart op een heel donkere ondergrond. Dat kán natuurlijk heel mooi zijn, maar bedenk altijd van tevoren wat je precies wilt uitstralen. Met welk doel maak je de foto?

Minder aantrekkelijke gerechten vragen meer aandacht qua styling. Lasagne is lastig om mooi op een bord te presenteren; dan loopt het vocht eruit. Hetzelfde gerecht in een schaal ziet er vaak een stuk beter uit. Ik haal dan wel een stuk uit de lasagne, zodat je de binnenkant kunt zien. Gerechten moeten er vooral ‘echt’ uitzien, zodat mensen het gevoel hebben dat zij het recept ook kunnen maken.

Taart Simone van den Berg

3. Kook het eten voor de foto
Ik heb weinig trucjes om eten er smakelijk uit te laten zien. Bijna alle maaltijden eten we achteraf op, dus we gebruiken geen haarlak of iets dergelijks. Het is bijvoorbeeld wel handig om sperziebonen niet helemaal door te koken, maar alleen even te blancheren. Zo komt de groene kleur beter tot zijn recht. Als je broccoli onder heet water houdt, dan kleurt deze heel mooi groen. Je kunt die stronkjes niet eten, maar de felle kleur werkt wel goed op de foto.

Er zijn etenswaren die snel uitdrogen als je ze te lang laat liggen. Een beetje olie doet dan wonderen. Gebruik vooral niet te veel, anders ziet je eten er vet uit. Je kunt bijvoorbeeld een keukenpapiertje in olijfolie deppen, uitknijpen en over een hamburger vegen. Je creëert dan een mooi glanslaagje alsof het vlees net uit de pan komt. Water werkt niet goed op vlees, maar bijvoorbeeld wel om een salade wat op te frissen.

4. Zoom niet te veel in
Veel beginnende foodfotografen zoomen heel erg in op een bord met eten. Zo ver dat je soms alleen nog maar de inhoud van het bord ziet. Juist bij de minder aantrekkelijke gerechten wil je de focus verleggen van het gerecht zelf naar het totaalplaatje. Je creëert hiervoor “ruis” rondom het onderwerp. Een mooie ondergrond, leuk bestek, een vaasje bloemen; extra elementen in het beeld leiden af van het minder mooie hoofdonderwerp.

Muffins Simone van den Berg

5. Houd de compositie spannend
Ik hou heel erg van objecten aansnijden in het beeld. Een bord is vaak links en rechts gelijk. Je maakt het beeld spannender door één kant aan te snijden. Als ik aan het fotograferen ben, denk ik niet continue na over de compositie. Een beeld werkt voor mij of het werkt niet. Regels zijn handig als houvast, maar het doorbreken ervan is soms net zo prettig. Als ik met lijnen werk vind ik schuine lijnen fijner werken dan rechte. Daar houd ik rekening mee als ik bijvoorbeeld bestek in beeld leg.

Het bepalen van de hoek waaronder je fotografeert is heel belangrijk voor je eindresultaat. Er is geen ‘standaard’ hoek die altijd werkt. Een kom soep recht van voren is misschien niet zo praktisch, aangezien je dan tegen de rand van de kom aankijkt. Van oudsher werd een hoek van 45˚ veel gebruikt. Dat is namelijk het natuurlijke beeld als je aan tafel zit. De hoek van 45˚ wordt nog steeds veel gebruikt, maar de flatlay oftewel foto recht van boven wint – mede dankzij de smartphone – snel aan populariteit. Ik fotografeer graag recht van boven, maar laat het onderwerp te allen tijde bepalen wat de eindstand wordt.

Pavlova Simone van den Berg

Naast fotograferen kan Simone koken en bakken als de beste! In haar nieuwe boek Heerlijke Chaos vind je recepten en foodfotografie om van te watertanden!

Vond je deze tips voor foodfotografie interessant? Abonneer je dan snel op mijn nieuwsbrief, zodat je het tweede deel niet mist!

Zeg het voort!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmail

Recept voor Starwars galaxy cupcakes

Joepie! Afgelopen week was mijn vriend jarig! Ik had al snel bedacht wat ik wilde maken. Het moest iets in het ‘galaxy’ thema worden. Op zijn mannenavonden (lees: ik ben niet thuis) kijkt hij namelijk altijd films die ik niet leuk vind, zoals Starwars of Transformers. Aan een driptaart durfde ik mij niet wagen met tropische temperaturen, dus koos ik voor cupcakes. Na een speurtocht over Pinterest ging ik de uitdaging aan om een mooie galaxy swirl te maken.

Het lijkt misschien lastig, maar er komt niet eens zoveel techniek bij kijken. Je hebt namelijk alleen een grote spuitzak nodig en een aantal kleurstoffen. Ik gebruikte zelf paars, blauw, groen, rood en een beetje geel. Het kost vooral veel tijd om het roomkaasglazuur in gelijke porties te verdelen en op kleur te brengen. Een mooi klusje dus voor een regenachtige dag als vandaag!

Toen ik de cupcakes maakte was het helaas 25 graden in huis. Daar maakte ik het roomkaasglazuur niet zo blij mee. Gelukkig deed even koelen in de vriezer wonderen, dus ben ik nog wel redelijk blij met het eindresultaat. Volgende keer dus maar eens in de herfst of winter proberen haha! Online vond ik nog heel leuke eetbare sterretjes en de cupcakes waren natuurlijk niet af zonder een hippe Star Wars-topper.

Star Wars galaxy cupcakes


Voor 10 brownie cupcakes

Ingrediënten
100 gram bloem
150 gram roomboter, op kamertemperatuur
150 gram kristalsuiker
60 gram donkere chocolade, in stukjes gebroken
2 eieren
1/2 theelepel zout
1 theelepel vanille extract

Aan de slag!
Verwarm de oven voor op 170 graden.
Doe het zout en de bloem samen in een kom en zet dit apart.
Breek de chocolade in kleine stukjes.
Smelt de chocolade au bain marie met de boter op middelhoog vuur.
Roer door tot een mooi glad geheel.
Meng de gesmolten chocolade met de suiker in een grote kom.
Klop de eieren een voor een door het mengsel.
Voeg de bloem toe en mix goed door tot een glad geheel.
Schep 10 cupcake vormpjes tot 2/3 vol met het beslag.
Bak de cupcakes circa 25-28 minuten in de oven.
Leg een bakblik op de cupcakes zodra deze oven uit de oven komen. Zo worden ze mooi plat.

Voor het roomkaasglazuur
150 gram Monchou roomkaas
73 gram roomboter op kamertemperatuur
226 gram poedersuiker

Aan de slag
Mix de roomboter en roomkaas in 2 tot 3 minuten tot een fluffy geheel.
Voeg de poedersuiker langzaam in delen toe en mix tot alles goed is opgenomen.
Verdeel het roomkaasglazuur in gelijke delen voor het aantal kleuren dat je nodig hebt. Ik maakte vier gelijke delen en hield uit één deel een eetlepel achter om geel te kleuren.
Kies de spuitmond die je graag wil gebruiken. Ik koos een open ster.
Vul een grote spuitzak met steeds een eetlepel van elke kleur en zorg dat de kleuren niet boven elkaar, maar iets naast elkaar zitten.
Spuit een mooie swirl op de cupcakes en let daarbij op dat het roomkaasglazuur niet te warm wordt. Koel anders even in de koelkast of heel kort in de vriezer.
Decoreer de cupcakes met eetbare glitters, sterren en/of Starwars toppers.

Eet smakelijk!

Zeg het voort!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmail

Foodfotografie voor restaurant Alfreds

Tussen de bomen van het Alphense Rijnstroompark ligt een prachtig historisch pand verscholen. In de 18e eeuw deed het dienst als weeshuis, maar nu kom je er alleen smulpapen tegen. Je kunt hier namelijk heerlijk eten bij het bekende restaurant Alfreds. Ik woon op nog vijf minuten afstand, dus ik ben er al tientallen keren aan voorbijgelopen. Tot nu toe was het nog niet van een bezoek gekomen. Daar kwam een paar weken geleden verandering in. Ik kreeg namelijk de kans om de culinaire uitspattingen van Alfreds te fotograferen.

Chefkok Leon Sneeuw toverde heel bijzondere gerechten op tafel. Ik was misschien nog wel het meest onder de indruk van de hamburger. Je zal misschien denken: wat is er nou zo bijzonder aan een hamburger? Het broodje was zo zwart als de nacht! Het leek er sterk op alsof het urenlang in de oven had gelegen, maar dat was natuurlijk niet het geval. Het broodje was op kleur gebracht met inktvisinkt. Het gerecht staat niet op de kaart, maar werd speciaal voor ons gemaakt.

Eenmaal thuis kreeg ik al snel een reactie van het restaurant. Ze zijn superblij met het eindresultaat!

Foodfotografie restaurant Alfreds

Foodfotografie restaurant Alfreds

Foodfotografie restaurant Alfreds

Foodfotografie restaurant Alfreds

Zeg het voort!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmail

Ombre taart met graafmachine

Toen mijn telefoon laatst rinkelde, verwachtte ik het zware geluid van mijn zwager aan de andere kant van de lijn. Ik was blij verrast toen ik de stem van mijn 6-jarige neefje hoorde. Met zijn verjaardag in het vooruitzicht belde hij even om zijn wensen door te geven. Hij wist al precies hoe zijn verjaardagstaart moest worden: met rood, oranje en geel ”langs de randjes” en natuurlijk een graafmachine. En zo geschiedde!

under construction driptaart met graafmachine

Ik vond het superleuk om mij eens te wagen aan een taart met ombre-effect. Deze techniek heb ik geleerd bij een workshop van Cake, Bake, Love. Het was er nog niet van gekomen om het zelf eens uit te proberen. Eigenlijk is het niet eens zo lastig. Je spuit cirkels botercrème in een leuk kleurtje rondom de taart en je maakt alles glad met een grote deegschraper. De kleuren kun je heel geleidelijk laten verlopen of pak het wat gedurfder aan met felle tinten.

Het werken met Zwitsere meringue botercrème was nog wel een opgave. De mussen smolten afgelopen weekend van het dak. De boter was ook niet blij met de hitte. En dan moest de taart ook nog 1,5 uur in de auto richting Vorden. Ik had al visioenen van een in elkaar gestorte taart en een huilend neefje. Bij elke bocht of hobbel riep ik tegen mijn vriend: “Pas op, niet te hard, niet te hard!”. Gelukkig deed een loeiende airconditioning wonderen en kwam deze ombre taart in één stuk aan. Mijn neefje was superblij en vond het eindresultaat heel ”vet”. Ik werd getrakteerd op een paar dikke knuffels. Daar doe je het toch allemaal voor?

De basis van deze ombre taart is mijn favoriete chocoladetaart die ik eerder al voor de Peppa driptaart gebruikte. De cake is heerlijk smeuïg en niet zo heel zoet van smaak. Tussen de lagen zit een vulling van Zwitserse meringue botercrème met verkruimelde Oreo koekjes. Van gehakte pure chocola en diezelfde koekjes heb ik de stenen gemaakt voor de afgraving.

Hier vind je het recept voor de botercrème. Ik gebruikte dit keer 8 eiwitten en paste hier de overige ingrediënten op aan qua hoeveelheid.

Hier vind je het recept voor de chocoladetaart.

Eet smakelijk!

under construction driptaart met graafmachine

 

Zeg het voort!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmail

Foodfotografie voor restaurant De Dyck in Woubrugge

Twee weken geleden was het zover! Samen met collega-fotograaf Jan Loos ging ik aan de slag bij De Dyck in Woubrugge. Een chique restaurant waar pure en eerlijke ingrediënten hoog in het vaandel staan. Wij kregen de uitnodiging om een aantal van de bijzondere gerechten te fotograferen. Bij aankomst kregen we van eigenaar Reinier een rondleiding door de eigen moestuin. Al kauwend op een radijsje bekeken we alle groenten die bij de gasten op het bord terecht komen. Verser kun je het niet hebben toch?

Foodfotografie restaurant De Dyck

Speciaal voor ons deed de chefkok van het restaurant al zijn kunsten uit de doeken. En dat waren er nogal wat! Het ene na het andere prachtig opgemaakte bordje kwam op tafel. Het leken wel kunstwerkjes! Ik keek mijn ogen uit. Met stukjes mos, zeesterren en schelpen had elk gerecht zijn eigen thema zoals het strand of het bos. Als zoetekauw was ik natuurlijk vooral benieuwd naar het dessert. Gelukkig mochten we alles wat we voor de lens kregen ook in onze mond stoppen!

Foodfotografie restaurant De Dyck

Foodfotografie restaurant De Dyck

Foodfotografie restaurant De Dyck

Foodfotografie restaurant De Dyck

Foodfotografie restaurant De Dyck

Zeg het voort!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmail

Over de vloer bij Huize van Wely

Macarons staan al een eeuwigheid op mijn to-bake lijstje. Steeds als ik er weer eentje in mijn mond stop, denk ik bij mezelf: nu moet ik ze echt eens maken! En toch komt het er dan weer niet van. Misschien heb ik teveel doemverhalen gelezen over gescheurde macarons of exemplaren die sterk leken op een pannenkoekje. Ik wilde het nu voor eens en altijd eens goed leren. Ik trok de stoute schoenen aan en stuurde een mail naar Huize van Wely. Tot mijn verbazing kreeg ik de volgende dag meteen een uitnodiging om langs te komen bij deze overbekende patisserie!

De volgende ochtend stap ik in de auto richting de winkel in Noordwijk. Deze vestiging bestaat al sinds 1922! Ik ben nog niet eens binnen of ik krijg meteen al lekkere trek. De etalage staat vol met de meest prachtige taarten. Huize van Wely staat niet alleen bekend om de patisserie. Je kunt hier ook terecht voor zelfgemaakt ijs en chocolaterie. En dat allemaal van eerlijke en pure producten.

Maar vandaag draait het allemaal om de macaron. Vol verwachting stap ik de grote keuken binnen. Ik mag vandaag meelopen met patissiers Pascal en Max. Zij zijn al sinds zes uur vanochtend bezig met het bakken van de klassieke Franse koekjes. Als ik binnenkom is Max in de weer met Italiaanse meringue; een onmisbaar onderdeel van macarons. Het productieproces luistert heel nauw. Gaat er iets mis met de eiwitten, dan missen de koekjes straks hun karakteristieke ”voetje”.

macarons bakken bij huize van Wely
Macarons bakken bij Huize van Wely

Even later zit Pascal tot zijn onderarmen in het witte schuim. Met een deegschraper mengt hij voorzichtig het Italiaanse schuim met de zogeheten broyage. Dat is een chique woord voor de amandelbasis van de macarons. Deze bestaat uit amandelpoeder (of meel), poedersuiker, eiwit en eventueel kleurstof. Pascal vertelt: “Het is heel belangrijk om niet te lang te mengen. Het mengsel wordt dan heel dun waardoor de macarons uitlopen bij het opspuiten. Je mag ook weer niet te kort mengen, anders is het mengsel juist te dik. Ik heb het inmiddels zo vaak gedaan dat ik wel aanvoel wanneer het klaar is.”

Pascal geeft mij een spuitzak aan zodat ik kan helpen met het opspuiten van de macarons. Spannend! Gelukkig is hij zelf ook links, dus is het makkelijk afkijken hoe ik de zak precies moet vasthouden. Een perfect rondje spuiten, niet te dik en niet te dun, blijkt nog een heel lastig klusje. Vol concentratie doe ik verwoede pogingen om Huize van Wely-waardige macarons te spuiten. Pascal lacht: “Nog een paar dozijn spuiten en je hebt het onder de knie!”

Macarons bakken bij Huize van Wely

De macarons gaan niet linea recta de oven in, maar wachten nog even hun beurt af. “Het is heel belangrijk dat de koekjes iets opstijven. Sla je deze stap over, dan ontstaan er kleine scheurtjes in de meringue.” Eenmaal in de oven is het gevaar nog niet geweken. Bij een te hoge temperatuur krijg je namelijk een lekker krokante buitenkant, maar is de binnenkant heel soeperig. Die heeft dan niet de kans gekregen om te garen. Na ongeveer 15 minuten op 140 graden in de oven zijn de macarons klaar. Pascal waarschuwt wel: “Thuis heb je natuurlijk geen professionele oven en kan de tijd en temperatuur iets afwijken.”

macarons bakken bij huize van Wely

Het productieproces loopt als een trein. Al snel liggen er honderden macarons klaar in alle kleuren van de regenboog. In totaal gaan er maar liefst 3500 losse kapjes door de handen van de patissiers! Tussen elk twee koekjes komt een lekkere vulling van bijvoorbeeld pistache, cassis, passievrucht of karamel. Op alle bakplaten zoekt Max steeds de macarons met dezelfde maat bij elkaar. Ze moeten natuurlijk wel mooi op elkaar aansluiten.

Volgens Max zijn kakelverse koekjes niet eens het lekkerst. “Je wil geen harde macarons, maar een iets zachtere bite. Een nachtje in de vriezer doet wonderen.” Vocht blijkt dus helemaal niet zo’n grote vijand van macarons. Ik dacht altijd dat ik mezelf moest ontpoppen tot veredelde weervrouw om de koekjes tot een goed einde te brengen.

Inmiddels ben ik toch al een stuk minder bang om zelfs eens een poging te doen om macarons te bakken. Volgens Pascal is het vooral ook een kwestie van veel ervaring opdoen. Ik ga mij er dus binnenkort maar eens aan wagen. Mocht ik toch eindigen met een wilde blik en meringue in mijn haar, dan kan ik altijd nog aankloppen bij Huize van Wely. Ze geven namelijk macaron workshops!

macarons bakken bij huize van Wely

Zeg het voort!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmail

Recept voor mini red velvet cakejes

Mijn moeder is het van type ”doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg”. Al die poeha rond Moederdag hoeft van haar niet zo. Stiekem vindt ze het wel heel gezellig als we die dag op visite komen. En natuurlijk ging ik niet naar Den Haag met lege handen. Ze had me al ingefluisterd dat ik geen enorme taart moest meenemen, dus maakte ik deze mini red velvet cakejes. Schattig zijn ze hè? Ze smaken ook nog eens super lekker! Soms bestel ik weleens een red velvet taartpunt die best droog blijkt, maar deze exemplaren lijken qua structuur meer op een brownie. Nomnom! Het heerlijke (niet al te zoete) roomkaasglazuur maakt deze taartjes er niet minder machtig op, but who cares? Dan kun je er extra lang van genieten haha!

Mini red velvet cakejes voor moederdag of valentijnsdag

Ingrediënten
12 cakejes met twee lagen

500 gram bloem
250 gram ongezouten roomboter
Halve theelepel zout
2 Eetlepels cacao
500 gram kristalsuiker
4 grote eieren
480 ml karnemelk
10 gram bakpoeder
2 theelepels rode kleurstof

Bakvorm van circa 31 x 22 cm.

Voor het roomkaasglazuur
450 roomkaas (ik gebruik altijd de Monchou pakjes van 100 gram)
226 gram ongezouten roomboter op kamertemperatuur
220 gram poedersuiker (2 cups)
2 theelepels vanille extract

Let op: Ik hield nog ruim 300 gram roomkaasglazuur over met dit recept omdat ik kleine toefjes maakte. Ik maakte een grote batch met glazuur, omdat ik anders bang was dat ik te weinig zou hebben. Met zoetigheid denk ik altijd maar: beter teveel, dan te weinig. ;) Waarschijnlijk kom je ook wel uit met (iets meer dan de helft) van dit recept. Of je maakt gewoon alles en gebruikt de rest op een lekkere worteltaart!

Mini red velvet cakejes voor moederdag of valentijnsdag

Aan de slag!

Verwarm de oven voor op 170 graden.

Bekleed de bakblikken met bakpapier.

Roer bloem, zout, cacaopoeder en bakpoeder door elkaar in een grote kom.

Mix de boter en suiker in een andere kom tot een luchtig mengsel.

Voeg vervolgens een voor een de eieren toe en mix steeds op een hoge snelheid tot elk ei goed is opgenomen.

Combineer in een klein kommetje 2  eetlepels karnemelk met 4 eetlepels van het mengsel. Meng het goed door elkaar en zet apart.

Voeg om en om droge ingrediënten en karnemelk toe aan de kom waarin je het ei met de suiker hebt gemixt. Begin met 1/3 van de bloem en voeg als laatste het kleine bakje met het karnemelk-mengsel toe. Mix zo min mogelijk en stop meteen als de ingrediënten goed gemengd zijn.

Weeg het mengsel af en verdeel gelijkmatig over twee bakvormen.

Bak 20-25 minuten of tot een prikker er schoon uitkomt.

Haal de cake uit de oven, laat de bakvorm een paar minuten afkoelen en stort de cake uit op een rooster om volledig af te laten koelen.

Voor het roomkaasglazuur

Mix de pakjes roomkaasglazuur even kort tot een glad mengsel.

Voeg de zachte boter in kleine delen toe en mix steeds tot de boter goed is opgenomen.

Voeg de poedersuiker in twee delen toe en mix tot de suiker goed is opgenomen. Voeg als laatste het vanille extract toe en mix tot het roomglazuur een enigszins witte kleur krijgt. Doe dit niet te lang, anders wordt het glazuur te dun. Gebeurt dit toch, plaats het dan even in de koelkast.

De red velvet cakejes opbouwen

Gebruik een metalen ring van 6 cm om 24 rondjes uit de cakes te steken.

Leg steeds een cakeje op een bord en decoreer met roomkaasglazuur.

Leg er een tweede cakeje bovenop en herhaal.

Eet smakelijk!

 

Zeg het voort!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmail

Recept voor boterkoek

Aan boterkoek kleeft voor veel mensen een stukje nostalgie. Het is typisch zo’n zoetigheid die je vaak tijdens een bezoek aan oma voorgeschoteld krijgt. Ik at deze kleffe koek voor het laatst ergens in lang vervlogen tijden. Wanneer dat precies was weet ik niet meer. Misschien droeg ik nog wel mijn befaamde rode ribbroek met Pocahontas trui haha!

Een goed moment dus om deze klassieker zelf eens te maken. Ik kwam op het idee door het bakboek Rudolph’s Bakery van Rudolph van Veen. Het staat al een eeuwigheid op mijn boekenplank te verstoffen, maar er staan heel leuke dingen in. Denk bijvoorbeeld aan basisrecepten voor eierkoeken, Bossche bollen en slagroomtruffels. Hoog tijd dus om er eens uit te bakken!

Het recept voor deze boterkoek is ontzettend makkelijk. Ideaal dus als je weinig tijd hebt, maar wel iets lekkers op tafel wil toveren. Je kunt veel mensen trakteren, want je hebt aan een klein stukje van deze machtige koek genoeg.

Recept voor boterkoek met weinig histamine

Ingrediënten
Boter om in te vetten
250 gram roomboter op kamertemperatuur
250 gram suiker
1 ei
Mespuntje zout
250 gram bloem
Melk om te bestrijken
Rasp van een halve citroen (optioneel)

Lage taartvorm van circa 24 cm. Gebruik liever geen springvorm. Je hebt dan kans dat de boter uit de vorm lekt tijdens het bakken. Er bestaan ook speciale bakvormen voor boterkoek.

Tip: Kun je niet goed tegen eiwit? Ik zag toevallig vandaag een boterkoek met alleen eigeel. Het proberen waard!

Aan de slag

Verwarm de oven voor op 180 graden. Vet de randen van de bakvorm in met boter en bekleed de bodem met bakpapier.

Klop de zachte boter met de suiker en roer het ei en de zout erdoor. Voeg de bloem toe en kneed er een soepel deeg van. Gebruik deeghaken als je met een keukenmachine werkt. Je kunt eventueel rasp van een halve citroen toevoegen als je geen histamine intolerantie hebt. Dat geeft de boterkoek een lekker frisse smaak.

Duw het deeg in de vorm en wrijf het glad met de achterkant van een natte lepel.

Bestrijk de boterkoek met melk en teken met een vork een rastermotief.

Bak de boterkoek in circa 35-40 minuten goudbruin en gaar. Ik vond mijn boterkoek uiteindelijk nog iets te licht, dus hou ik volgende keer deze baktijd aan.

Eet smakelijk!

Zeg het voort!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmail

1 2 3 7